
Umowa dożywocia
Jeżeli w zamian za przeniesienie własności nieruchomości nabywca zobowiązał się zapewnić zbywcy dożywotnie utrzymanie, powinien – w braku odmiennej umowy – przyjąć zbywcę jako domownika, dostarczać mu wyżywienia, ubrania, mieszkania, światła i opału, zapewnić odpowiednią pomoc i pielęgnowanie w chorobie oraz sprawić mu własnym kosztem pogrzeb odpowiadający zwyczajom miejscowym.
Wymaga formy aktu notarialnego (przeniesienie własności nieruchomości).
Czy umowę dożywocia można rozwiązać?
Zgodnie z regulacjami Kodeksu cywilnego, umowa dożywocia może zostać rozwiązana przez sąd jedynie w wyjątkowych sytuacjach. Najczęściej dotyczy to przypadków, gdy między stronami powstanie trwały i poważny konflikt uniemożliwiający dalsze wykonywanie obowiązków wynikających z umowy. Sąd może wówczas zamienić uprawnienia dożywotnika na rentę albo – wyjątkowo – rozwiązać umowę dożywocia. Rozwiązanie umowy nie następuje automatycznie i każdorazowo wymaga oceny okoliczności konkretnej sprawy.
Zmiana umowy dożywocia
Umowa dożywocia, uregulowana w Kodeksie cywilnym, może zostać zmieniona zarówno na podstawie porozumienia stron, jak i na mocy orzeczenia sądu. Jeżeli strony zgodnie uznają potrzebę modyfikacji obowiązków wynikających z umowy, zmiana powinna zostać dokonana w formie aktu notarialnego, zwłaszcza gdy dotyczy praw związanych z nieruchomością.
W sytuacji konfliktu lub trudności w wykonywaniu świadczeń sąd może – na żądanie jednej ze stron – zamienić uprawnienia wynikające z dożywocia na dożywotnią rentę. Takie rozwiązanie stosuje się szczególnie wtedy, gdy dalsze pozostawanie stron w bezpośrednich relacjach staje się niemożliwe lub nadmiernie utrudnione. Celem zmiany umowy jest dostosowanie jej treści do aktualnej sytuacji życiowej stron przy zachowaniu ochrony interesów dożywotnika.

